Profiel van ๛ •`๏’• lnllol...-•`๑ llDa GiRL LiKE MEll...Foto'sWeblogLijsten Extra Help

Weblog


    12 januari

    กลับมาอีกครั้ง... ด้วยหัวจัยที่อ่อนล้า

     
    ทำไมเธอถึงไม่ร้องไห้เสียใจบ้างล่ะ  
    ทำไมเธอไม่เศร้าโศกเท่าที่เธอต้องการนะ
    เธอจะทำหน้าเข้มแข้งแล้วบอกว่า เพราะมันไม่ได้มีอะไรดีขึ้นมานี่ เพื่ออะไร
    แล้วยังมองออกไปไกล  พร้อมทั้งพูดว่า มองวันหน้าดีกว่า
    เวลาต่างๆ ทำไมเธอถึงชอบปลีกตัวอยุ่คนเดียวล่ะ
    แล้วเธอหัวเราะเสียงดังทุกครั้ง  แต่ก็หยุดไปเร็วบ่อยๆ

    ...ทำไมไม่มีใครมองเห็นรอยยิ้มของเธอที่มีดวงตาที่เหนื่อยล้าทุกที
    ...ทำไมมีแต่ฉัน... ที่เห็นและรู้อยุ่คนเดียว..

     ทุกๆที ทุกๆครั้ง ที่ส่องกระจกกันนะ V_V

    - - ยาก ไม่ใช่เหรอ  ในการจะกระทำอะไรๆก็ตาม
    บางทีมันขาดความ"เป็นธรรมชาติ"ไป
    ขาด  ความเป็นตัวของตัวเอง
    เหนื่อยล้า แต่ก็ต้อง "ฝืน"ยิ้ม^^"
    แม้จะบอกว่าบางอย่าง  ควรทำอย่างที่อยากทำ
    บางอย่าง  ควรพูด เพื่อให้คนอื่นเข้าใจเรา...
    แต่หาก..พูดไป ก็คงจะมั่ยมีอะรัยดีขึ้น  จะแย่ลงซะมากกว่า
    ก็เพราะไม่ใช่คิดถึงความรุ้สึก  ของคนอื่นหรอกเหรอ ถึงไม่อยากทำ
    และไหนจะบางทีที่เป็น"เด็กดี"
    เมื่อสักวัน ที่เราอยากลอง  บอกว่าตัวเราต้องการอะไร
    ที่มันอาจ  ตรงข้ามกับสิ่งที่คนอื่นต้องการมานั้น
    เราก็จะถูกมองว่าเป็น"เด็กดื้อ"ขึ้นมาทันที
    แล้วควรทำยังไงล่ะ  เมื่อเกิดความอึดอัด
     ทำยังไงเมื่ออยากบอกสิ่งที่อยุ่ในใจ...
    นอกจากทำเป็นรับได้ทุกอย่าง..

    ไม่ใช่เด็กดีอะไรเลย  เพียงแค่เด็กธรรมดา
    ที่มีความต้องการ และมีสิ่งที่อยากได้บ้าง
     มีสิ่งที่คิดเอง หรือสิ่งที่ไม่เข้าใจเหมือนกัน

    เริ่มโตเริ่มคิด... เหมือนยิ่งทำอะไรไม่ได้..
    ไม่อยากโต ไม่อยากเป็นผู้ใหญ่  
    เรื่องบางเรื่องก็อยากทำเป็นไม่เข้าใจ
    ..... หากนับวันก็ต้องใส่หน้ากากสีไม่เป็นไร
    รูปทรงยิ้ม ที่ทำด้วยการพยายามฝืนทน...


    แค่ลองเขียนจากเรื่องของเด็กบางคนที่เผลอคิดว่ามีแต่เธอ...
    หลายคนก็เป็นยังงี้ ที่ต้องหัดสวนกระแส เพื่อความสบายใจของคนอื่น
    แล้วก็นะ มีคติประจำใจว่า"ไม่เป็นไร"
    ไม่รุ้เหมือนกันโลกที่ถูกสอนแต่เด็กว่าโลกนี้ยังมีอะไรอีกเยอะสวยงาม
    และมีนิทานที่แสนประทับใจ ความฝันที่ดูดี
    นั้นจะตรงข้ามกับโลกความจริง..

    หากถูกสอนแต่แรกให้"เข้าใจ" คงดีกว่า ถูกสอนทีหลัง"ให้อดทนและต้องพยายาม"..
     
     
     

     

    31 juli

    ฉลอง [[เชียส ^"^]]

     
     
    • มั่ยมีรัยหรอก แค่ดีจัยที่เข้ามาอัพได้แล้ว ที่มั่ยอัพมั่ยชั่ยมั่ยอยากน๊ะ แต่เข้าเข้ามั่ยได้ (จิงๆ ย้ำ** จิงๆ) เห้อเซรงชีวิตมากมายอะ อยากระบาย แต่.. ชั่งน้ำหนักดูแล้ว เกบไว้คนเดวสบายจัยก่า เอาเหอะ มันเปนทางที่เราเลือกเดิน ผลจะเปนยังงัย มันก้คือสิ่งที่เราเลือก ^^"
     
    •  ขอโทดที่ทัมให้หลายคนตกจัยกะ 'สิ่งที่ชั้นเปน' เอาเปนว่าเด๋วก้คงชินกันแหละ แหะๆ _/\_ 
     
    "IN FACT , I ALREADY FORGOT AND NEVER MIND
     
    IT ANY MORE... IF IT IS THE BAD TIME,
     
    I WILL NOT REMEMBER"
     
     
    • ตอนนี้ก้เริ่มชิวๆ และ แต่ทัมมัยมั่ยเข้าจัย พอจะลืมได้ ดั๊นมีเรื่องเข้ามาให้กุ้มกันอีก.. อะรัยกัน 'ชีวิต'

     

    • มันอาจดูเละๆ (ไปบ้าง.. คิคิ) แต่ก้เหอะ เวลาและวารีมิได้มีจะรอครัย... แหะๆ

     

    •  เบื่อจัง ตอนนี้อยุ่ในอารม "แค่อยากจะหนีให้ไกล ที่ไหนก้ได้ ให้ไกลแสนไกล มั่ยต้องกังวล มั่ยต้องระวัง มั่งต้องกลัวคัยมาสนจัย".. เคยเปนกันป่ะ Y-Y

     

    •  เคยรุสึกกันป่ะว่า 'มันจะอะรัยกันนักหนาเนี่ย' 'ทัมมัยต้องเปนเราล่า...' 'เมื่อไหร่มันจะจบ' หรือมั่ยก้ 'ต้องการอะรัยจากเราร๋อ'

     

    • ขอบคุนความรุสึกดีๆ และความห่วงใยที่มีให้กันนะค่ะ หิหิ ขอบคุนมาก "แค่รุว่าเทอยังห่วง แค่เท่านั้นก้รุสึกดี และขอให้เทอโชฃคดี ฝากดูแลตัวเองเช่นกัน"

     

    • เหนื่อยกายมั่ยเท่าไหร่ แต่เหนื่อยจัยนี่หนักเนอะ.. รุสึกมั่ยมีแรงทัมรัยเรย เราควมทัมงัยต่อไปร๋อ.. 'what should i do'

     

    • รุนะว่ามั่ยัช่ยเราคนเดวที่เปนงี๊อะ แต่จะมีซักกี่คนกันล่ะ ที่ผ่านมันไปได้ T-T

     

    • แต่มั่ยว่าจะกี่คนเราก้ต้องเปนหนึ่งในนั้นให้ได้... ชีวิตน๋อชีวิต เห้อ!!!

     

    • สอบออกมาผลก้แย่ มั่ยเข้าจัยว่าทัมมัยเราอ่านหนังสือมากที่สุดในชีวิตเรยนะเนี่ย แต่ดั๊น ตก!!! เสียจัยจัง เบื่อมากอะ ตอนนี้ก้ตั้งปนิธานใหม่ (ศัพหรูมะ อิอิ) ว่าจะมั่ยอ่านแล้ว เบื่อเตมที ตั้งจัยไปเพื่อนอะรัย ทัมดีไปเพื่ออะรัย ผลที่ได้มั่ยเคยจะดี เบื่อแล้วนะ T-T ช่วยหน่อย <<ซิกๆ>>

     

    • รุสึกจะยาวแล้ว แค่นี้ก่อนดีก่า ขอบคุนเพื่อนๆ ที่แว้บเข้ามา แม้จะมั่ยอ่านก้เหอะ แค่เทอเข้ามาก้ทัมให้รุสึกว่า.... แล้ว ขอบคุนนะ ขอบคุนจิงๆ :)

     

     

     

     
    *